Paragwaj to kraj położony w głębi kontynentu południowoamerykańskiego, pozbawiony dostępu do morza. Niegdyś był on częścią hiszpańskiego imperium kolonialnego. Większość Paragwajczyków to Metysi- potomkowie Hiszpanów i Indian Gurami. Cały kraj dzieli mniej więcej na pół rzeka Paragwaj. Na zachodzie rozciągają się bagna, karłowate zarośla i gęste kolczaste lasy krainy Gran Chaco. Choć mieszka tam niewielu ludzi, rozwinęli oni ogromne rancza, na których hodują bydło. Znacznie gęstsze jest zaludnienie po wschodniej stronie rzeki, gdzie dominują faliste wzgórza i step, czyli pampa. Tamtejsi rolnicy uprawiają trzcinę cukrową, bawełnę, kukurydzę i tytoń; ponadto zajmują się wyrębem drzew. W latach 1864- 1870 Paragwajczycy utracili znaczną część swego terytorium na rzecz Brazylii, Urugwaju i Argentyny.